Tu pogrzebana miłość I. Federskiej i T. Borkowskiego
W gdańskiej dzielnicy Siódmy Dwór, na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego znajduje się osobliwy głaz narzutowy zwany popularnie „Głazem Borkowskiego”. Niegdyś
Strzyża
Gdańskie werandy i ganki
Do przypomnienia o niektórych dawnych gankach i werandach, jakie przetrwały do dziś we Wrzeszczu, Oliwie, czy Strzyży, zainspirowało mnie pewne
Kolberger na muralu
W 1986 roku na 23. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Krzysztof Kolberger (1950 – 2011) zaśpiewał piosenkę „Chłopcy z
Płynie, wije się rzeczka…
U progu lata ciągnie nas nad wodę, tęsknimy, by zakosztować chłodu w upalne dni. Wabią nas nie tylko nadmorskie plaże.
Kandydatom na radnych ku uwadze
Kiedy rok temu pisząc o zmianach w Dolnym Wrzeszczu przywołałam rozbiórkę pawilonów handlowych przy al. Hallera, zastanawiałam się także, jaka
O chlebie, młynach i…
Władysław Kopaliński w „Opowieściach o rzeczach powszednich” pisze, że ludzie wcześnie odkryli wartość odżywczą ziaren zbożowych. Początkowo zbierane ziarna zbóż
Doktor Mający Nadzieję
Określenie, które umieściłam w tytule, to przetłumaczony z języka esperanto na nasz język, pseudonim Ludwika Zamenhofa, pod którym ten słynny
Pociąg na Strzyży
Te trzy dziewczęta sfotografowane na „mostku” (a właściwie na resztkach przejścia pod nasypem kolejowym nieczynnej kolejki) zimą 1968 roku i
Drewniane domy. Czy można je znaleźć w Gdańsku?
Poszukiwania przy pisaniu artykułu o murze pruskim uświadomiło mi, że w Gdańsku są także – niezbyt liczne – domy drewniane,
O Strzyży i nie tylko…
Dzieciństwo spędziłam w dzielnicy Gdańska rozpościerającej się między nasypem kolejowym („wałem” jak się wtedy mówiło, którym po wojnie z racji
Ludzie ze Strzyży
Już od wielu lat nie mieszkam w dzielnicy, którą dziś nazywa się Strzyżą, choć kiedyś był to po prostu Wrzeszcz.
Ogrodowe krasnale
Lubię, spacerując uliczkami Wrzeszcza i Oliwy, zaglądać do mijanych ogrodów i z jakąś dziecięcą radością odnajdywać wśród kwiatów i krzewów
Nieistniejące cmentarze
Były kiedyś w Gdańsku cmentarze, po których dziś jedynym śladem są kamienne obeliski. Czy za kilkanaście (kilkadziesiąt) lat te lapidaria